Fussball90 LogoFussball90 Logo
Borussia Dortmund

چطور توخل توانست دورتموند را از لحاظ تاکتیکی تغییر دهد؟

وحید محجوب

توماس توخل از زمانی که در این تابستان کار خود را به عنوان سرمربی مشکی و زرد پوشان شروع کرد، به نظر می رسد فوتبال دوستان را با دورتموندی متحول شده روبه رو کرده است.

یکی از احتمالاتی که همیشه در طول فصل گذشته در ذهن اکثر دوستداران دورتموند وجود داشت، تغییر سرمربی بود ولی تعداد کمی از این افراد انتظار چنین تغییر موفقیت آمیزی را داشتند.

توخل تصمیم گرفت همه چیز دوباره از اول شروع کند. شاید بارزترین نکته ای که بتوان در تغییرات توخل متوجه شد این مسئله است که بلاخره بازیکنان را از شر بازی بر اساس پاس های بلند خلاص کرد و تصمیم گرفت به سیستمی تیم را برگرداند که کلوپ نیز با همین روش توانسته بود قهرمانی بوندسلیگا را به دست آورد.

شاید بتوانیم دورتموند فصل گذشته را از لحاظ تاکیتی در این چند جمله خلاصه کنیم: ارسال توپ های بلند به پشت مدافعان حریف، سانتر از کناره ها و ضد حمله های سریع. سیستمی که فاقد دقت، علاقه، اشتیاق و از همه مهم تر،  فاقد موفقیت بود. بازی زنبورها طوری به نظر می رسید که انگار هیچ ایده ای جدیدی برای عملی کردن در بازی ندارند.

@[email protected]

اما توخل تصمیم گرفت این شیوه را تغییر بدهد و با استفاده از بازی ساده، پاس های کوتاه، رساندن دوباره برخی از بازیکنان به سطح استاندارد خود و دادن ذهنیتی جدید به بازیکنان، توانست روحی جدید به این جسم خسته بدمد.

متس هوملس، نوِن سوبوتیچ و سوکراتیس پاپاستاتوپولس، همگی اظهار داشتند که در حال حاظر به جای زیر توپ زدن، ما تبدیل به تیمی شده ایم که بازی تهاجمی را از خط دفاعی خود با پاس های کوتاه شروع می کنیم.

مسئله بعدی، خط هافبک است، جایی که همه چیز از آنجا برنامه ریزی می شود و توخل به خوبی توانسته است این قسمت را تقویت کن. تلفیق درست بازیکنان جدید با بازیکنان موجود و بازی گرفتن کاملا درست از هر بازیکن، نقش به سزایی در شکل گیری دورتموند جدید داشته است.

@[email protected]

این تغییرات باعث جان گرفتن دوباره خط حمله دورتموند شده است، به عنوان مثال میکیتاریان تا به اینجای فصل در 8 بازی رسمی، توانسته است 8 گل و 7 پاس گل ( در تمام بازی های فصل گذشته، 5 گل و 7 پاس گل)، کاگاوا در 7 بازی، 4 گل و 3 پاس گل (در تمام بازی های فصل گذشته، 6 گل و 10 پاس گل) و مارکو رویس، ستاره طلائی پوشان در 7 بازی، 6 گل و 1 پاس گل را توانسته اند به نام خود به ثبت برسانند.

روش جدیدی که این مربی 42 ساله برای تیم جدید خود به ارمغان آورده است را می توانیم به نام "تیکی – توخل" بشناسیم. سیستمی که با استفاده از خلاقیت های فردی و بازیکنان تکنیکی در ترکیب، توانسته است با فاصله گرفتن از بازی هیجانی کلوپ، از دورتموندی جدید رونمایی کند.

شاید بهترین مثال، یولیان وایگل باشد. تکنیک، توانایی بالای حمل توپ و درصد بالای پاس های صحیح، او را به گزینه اصلی دورتموند در پست 6 تبدیل کرده و به نوعی توانست اسون بِندری که تجربه بیشتری از وی دارد را نیمکت نشین کند.

@[email protected]

حضور موثر وایگل در پست هافبک دفاعی، این امکان را برای گندوعان به وجود آورده است که بتواند جلوتر از قبل بازی کند و در کنار کاگاوا، تاثیر بیشتری در کارهای هجومی دورتموند در خط پشت مهاجم داشته باشد.

دورتموند جدید، به نظر می رسد در جریان بازی با سیستم 1-3-2-4 بازی می کند و با وجود وایگل در پست هافبک تدافعی، این سیستم در هنگام حمله به 1-4-1-4 تغییر می کند تا دورتموند بتواند با تمام نیروی تهاجمی خود درهنگام حمله به سمت دروازه تیم حریف یورش ببرد.

مثالی دیگر در زمینه توانایی توخل در برگرداندن بازیکنای به فرم خوب خود می توانیم به دفاع چپ زنبورها، مارسل اشملزر اشاره کنیم. بازیکنی فصل بسیار بدی را با دورتموند تجربه کرد و نه تنها در فاز تدافعی بلکه در فاز تهاجمی هم نتوانست آنطور که باید و شاید به تیمش کمک کند.

دفاعی که در 34 بازی فصل گذشته بوندسلیگا، 42 گل دریافت کرد، تا به اینجای فصل توانسته است در 3 بازی، دو کلین شیت و تنها یه گل دریافت کند. تمام خط دفاعی دورتموند از جمله اشملی به نظر می رسد شادابی و طراوتی خاص در آنها دیده می شود.

@[email protected]

دورتموندی که دوباره تنور بوندسلیگا را گرم کرده است و به نوعی به رقیبی ترسناک برای رقیبان تبدیل شده است را باید سپاسگزار توخلی باشیم که با سیستم جدید خود، دورتموندی جدید را متولد کرده است.

هرچند تا انتهای فصل بازی های زیادی مانده است، ولی عملکرد دورتموند تا به اینجا را باید به فال نیک بگیریم و امیدوار به رقم خوردن دوران جدیدی باشیم که با سرمربی گیری توماس توخل قرار است در تاریخ شیرهای وستفالن رقم بخورد.

 

به قلم اشتفان بینکوفسکی از سایت بیلچر ریپورت



کامنت‌ها